استودیوهای باراندوف، که زمانی یکی از سبک‌ترین کارخانه‌های سینمایی اروپا بود، به پناهگاهی فرهنگی و ابزار پروپاگاندا در اشغال نازی‌ها تبدیل شد و با تولید کمدی‌ها و روایت‌های رمانتیک چکی مردم را مشغول نگه می‌داشتند در حالی که بازیگرانش با مقامات آلمانی درهم‌آمیخته بودند. پس از جنگ، بسیاری از همان ستارگان به همکاری متهم شدند و شهرت در دوران حفاظت تحت تأثیر توافقاتی که برای حفظ دوربین‌ها در رژیم‌های متغیر انجام داده‌اند لکه‌دار شد.