این فیلم تاریخ یوگسلاوی را از آغاز جنگ جهانی دوم تا آخرین وقایع هولناک در کشورهای بالکان بازتاب می‌دهد. پشت کمدی پنهان دردی است که نسل‌های متوالی کشیده‌اند، از جنگ جهانی تا جنگ سرد، جنگ یوگسلاوی، کمونیسم و خیانت رهبران و سقوط کشور. فیلم واقعیت را به نمایش می‌گذارد آن گونه که از زبان افرادی که عشق بی‌حد و حصر به وطن و فرهنگشان دارند، احساس می‌شود. مرو و بلکِی نماد رهبران حقیقی کشور، روح ملت و نه بدون جنجال هستند. «روایت روزگاری که کشوری بود» نسخه تلویزیونی گسترش‌یافته‌ای از «زیرزمینی» امیر کوستوریتسا است که جایزه پورن دو لاکر Palme d’Or را برنده شد.