هِلِیگولند، شانزدهم آوریل ۱۹۴۷: آماده سازی برای یکی از بزرگترین انفجارهای غیر هسته ای در تاریخ تقریباً کامل است. بریتانیایی ها می خواهند جزیره را با بیش از ۶۰۰۰ تن مواد منفجره به زمين بنشانند؛ هیچ چیز نباید یادآور قلعه دریایی با پناهگاه های هوای و سیستم های ضد هوایی باشد، با پناهگاه زیر دریایی و بندر دریایی. هلگولندها تخلیه شده اند و با انتظار نفس برید منتظر نتیجه «انفجار بزرگ» در هامبورگ و کُکسهاون، در شیلزویگ و ویلهلمسونهین هستند. آیا دوباره می توانند قدم بر روی صخره سرخ بگذارند یا تاریخ جزیره با انفجاری که تاریخ نگاران بعدها اندازه بقایای بمب های اتمی می دانند به پایان می رسد؟