یک جشنواره موسیقی که نماد صلح، آزادی و عشق ابدی است، به یک کابوس وحشتناک از ترس تبدیل می‌شود. بازماندگان، که با مرگ و تروما نشانه‌گذاری شده‌اند، این رویداد را از دیدگاه‌های خود بازسازی می‌کنند و بی‌گناهی و زیبایی از دست رفته جوانی را تجسم می‌کنند که برای همیشه با حوادث تراژیک رخ داده، زخمی شده است. این نگاهی وحشتناک از طریق چشمان افرادی است که حمله وحشیانه 7 اکتبر را در جشنواره موسیقی نوا تحمل کردند.