آواز ساکورا ناگاهی از هیکارو اوتادا به تم های عشق، از دست دادن و زیبایی لحظات کوتاه می پردازد. خطوط آغازین شکوفه‌های گیلاس را پس از شکوفا شدن توصیف می‌کنند و ناامیدی از گذر عمر را به تصویر می‌کشند. این نمادی است از گذر زمان و ادراک اینکه زندگی زودگذر است. این ترانه به امیدبخشی درباره پایداری عشق اشاره می‌کند که با وجود پایداری رابطه‌ها، هر کسی در پایان عشق را خواهد یافت. به طور کلی، «ساکورا ناگاهی» ماهیتی ظریف و زودگذر از زندگی و عشق را منتقل می‌کند و شنوندگان را ترغیب می‌کند لحظات را گرامی دارند، احساسات خود را بیان کنند و عشق را بی‌تردید بپذیرند.